Naar het overzicht

Inge - niet jarig, toch feestje

9 april 2020

Na een aantal negatieve testen bij onze bewoners, toch een positieve coronatest. Verbijsterd, want deze zagen we niet aan komen.
Mevrouw is 91, nog mobiel, hoest wat (doet ze al veel langer) en slaapt meer. Wat we eerst relateerden aan leeftijd en achteruitgang, wordt nu een ander scenario.
Omdat mevrouw mobiel is en geen ziekte-inzicht heeft, met daarbij een ernstig verslechterd korte termijn geheugen, is het erg moeilijk om haar op haar kamer te laten verblijven. Met nog 14 andere bewoners op de afdeling is het verspreidingsrisico groot.

Na overleg met het Crisis Beleids Team wordt besloten om mevrouw over te plaatsen naar een speciale cohort afdeling voor mensen met dementie. Jeetje wat heeft dit een impact!

Op familie die eerst te horen krijgt dat moeder positief is, en dat ze vervolgens ook nog uit haar vertrouwde omgeving weggehaald wordt. Hoe wordt dat allemaal geregeld dan? En impact op ons als team. We gaan letterlijk zorg uit handen geven. En op mevrouw zelf. Hoe gaat zij dit ervaren?

Bijzonder om te zien hoe de samenwerking van regionale instellingen in deze tijd is. Samen staan we sterk.

Een collega brengt mevrouw met een taxi naar haar nieuwe tijdelijke verblijf. In beschermende kleding. Mevrouw begrijpt er niets van, want ze is toch niet ziek? Ze laat het over zich heen komen.
De afgelopen twee weken verlopen rustig, er is regelmatig contact met de familie van mevrouw, en ook met de afdeling waar mevrouw verblijft. Het gaat goed.

22 april 2020

Mevrouw heeft een negatieve test en komt weer terug naar onze afdeling. Ik heb avonddienst en mag de terugkeer van mevrouw begeleiden. Tijdens de autorit terug wordt mij al snel duidelijk dat mevrouw er geen idee van heeft wat er de afgelopen twee weken gespeeld heeft. Ongerustheid van familie en ons team zijn langs haar heen gegaan. Mevrouw heeft werkelijk geen idee wat er nu gaande is...

Normaal gesproken ervaren we het als een nadeel als onze ouderen snel vergeten, nu ervaren we het als een voordeel. Niet weten wat er is gebeurd, niet beseffen wat de gevolgen (hadden) kunnen zijn. Geen idee van wat dit doet met je familie.
Eenmaal terug op de afdeling lijkt het of mevrouw niet weg is geweest, ze zit weer op haar vertrouwde plaats, weet haar kamer goed te vinden. En haar uitspraken zijn onveranderd.

Als team vieren we een klein feestje, toch een overwinning. We hebben de deur van haar slaapkamer versierd en begroeten mevrouw enthousiast. Een paar uur later komt mevrouw naar mij toe. Of die slingers van haar deur af mogen want ze is helemaal niet jarig.......